likwidacja zachowku

Zachowek to część spadku, która należy się spadkobiercy będącemu członkiem najbliższej rodziny zmarłego, niezależnie nawet od jego woli wyrażonej w testamencie. Zachowek jest typowym przykładem mieszania się państwa w nie swoje sprawy. Instytucja zachowku powoduje bowiem, że spadkodawca, mimo iż jest pełnoprawnym właścicielem całego majątku nie może nim w pełni rozporządzać. Jeśli nawet w testamencie rozdysponuje wszystkimi przedmiotami własności, i tak zgodnie z art.991 ust1 kc, małżonkowi, dzieciom i rodzicom przysługuje połowa należnego im majątku, jeśli spadkodawca nie sporządził testamentu. Spadkodawca, będzie wówczas realizował własną wolę, wyrażoną w testamencie, na drodze wydziedziczenie. Wydziedziczenie może być jednak zakwestionowane przez uprawnionych do zachowku. Powołują się oni najczęściej na argument, iż wina z powodu której spadkodawca chce pozbawić ich zachowku leży po stronie spadkodawcy np. zanik więzi rodzinnej spowodował spadkodawca, bo zerwał z nią relację. Instytucja zachowku powoduje, że chociaż przyszły spadkodawca, nie został w żaden sposób ograniczony w prawie własności do swego majątku, może nim dysponować jak właściciel we wszystkich sprawach poza rozporządzeniami na wypadek śmierci. Mógłby np. sprzedać lub darować lokal mieszkalny dowolnej osobie, ale gdyby ten sam lokal przekazał w testamencie, najbliższa rodzina posiadałaby do niego roszczenie zachowku. Aby zakończyć tą patologiczną sytuację, proponuję likwidację zachowku. Spadkodawca, jako właściciel majątku może dokonywać względem niego wszystkich czynności prawnych, powinien móc nim dowolnie rozporządzać również w testamencie.