6. Reforma emerytalna

- podwyższenie wieku emerytalnego do 67 lat

Uzasadnienie:

Nie należało cofać reformy, podwyższającej wiek emerytalny do 67 roku życia dla obu płci. Społeczeństwo popierając krótszą przymusowość pracy, nie chciało przyjąć do wiadomości, że wcześniejsze odejście na emeryturę spowoduje jej obniżenie o 60 proc. Nie jest również do końca prawdą, to w co zdają się wierzyć ludzie, że każdy powinien sam decydować kiedy zakończyć aktywność zawodową, bo przez całe życie płacił na własną emeryturę. Niestety z naszej składki finansowane są także emerytury obecnych emerytur, na co państwo rocznie przeznacza ok. 150 mld zł. W przyszłych latach państwo będzie przeznaczało na wypłatę emerytur jeszcze więcej niż obecne 150 mld zł z dwóch nie dających się zwalczyć przyczyn: przedłużania się życia przeciętnego człowieka oraz wejścia w wiek emerytalny pokolenia wyżu demograficznego okresu powojennego. Dla mnie osobiście mocno rażące w dawnym wieku emerytalnym, było nierówne traktowanie pod tym względem kobiet i mężczyzn. Kobiety nie powinny uzyskiwać prawa do emerytury wcześniej niż mężczyźni, bo żyją znacznie dłużej (według GUS średnia długość życia w 2015 r. wyniosła dla kobiet 81 lat, dla mężczyzn tylko 72 lata). Kobiety też z reguły przez pewną część życia zajmują się dziećmi, przez co mają krótszy staż pracy.

- likwidacja OFE wraz z wypłatą klientom ich środków

- stworzenie w miejsce OFE 40-letnich dobrowolnych lokat emerytalnych z oprocentowaniem 2,5% powyżej inflacji

Uzasadnienie:

System OFE służył w dużej mierze dokapitalizowaniu rynków finansowych. Po dokonanej w 2011 r. kradzieży prywatnych pieniędzy, polegającej na przetransferowaniu z indywidualnych kont klientów OFE do budżetu państwa kwoty 153 mld zł, istnienie OFE w ogóle straciło jakikolwiek sens. Proponuję zatem całkowitą likwidację OFE wraz  wypłatą klientom reszty środków,  pozostających jeszcze w Funduszu. W miejsce OFE na rynku powinny powstać 40-letnie lokat emerytalne. Stopa oprocentowania lokat zależałaby od banku. W państwowym BGK wynosiłaby 2,5% powyżej średniorocznej inflacji. Lokaty bankowe w znacznie większym stopniu niż OFE realizowałyby interesy klientów, gdyż  w przeciwieństwie do OFE zaoszczędzone przez nich środki nie podlegałyby wcześniejszemu obiegowi finansowemu i od razu wpływały na ich konta. Zaletą lokat w porównaniu z OFE byłaby także dobrowolność oszczędzania. Każdy sam decydowałby czy oraz jaką część zarobionych w danym miesiącu pieniędzy chce odłożyć na lokatę bankową.