Sport stanowi ważny element życia każdego prawdziwego
kibica. Osiągnięcia sportowe przysparzają popularność krajowi, a w dłuższym
czasie podnoszą jego prestiż międzynarodowy. W latach świetności brazylijskiej
reprezentacji narodowej w piłce nożnej Brazylia była znana prawie wyłącznie
dzięki swoim piłkarzom. Każdy z kolei przeglądając tabele medalowa ostatnich
kilku Igrzysk Olimpijskich zauważył ogromna ilość medali zdobyta przez
brytyjskich sportowców. Naród o populacji zbliżonej do Polski zajmował w 3 ostatnich
Olimpiadach 3 lub 4 miejsce pod względem ilości zdobytych medali, w tym złotych.
Oto moje propozycje finansowania sportu. W koncepcji wyodrębnione zostały dwa
segmenty finansowego wsparcia: 1/ finansowanie transferów polskich klubów piłkarskich
2/ finansowanie dyscyplin olimpijskich
1/ finansowanie transferów klubów piłkarskich Ekstraklasa zostanie zmniejszona do 8 drużyn. Każda drużyna dysponowałaby rocznym kapitałem transferowym w wysokości 1 mld zł, składającym się z dwóch części: 500 mln zł na transfery piłkarskie i 500 mln zł na wynagrodzenia dla piłkarzy. Niewykorzystane środki przechodziłyby na następny sezon. Natomiast zespół spadający z ligi, nie wydana kasę oddawałby klubowi, który uzyskał awans do Ekstraklasy. Dzięki 8 mld zł rocznie datacji budżetowej na transfery polskie kluby stałyby się najlepsze na świecie.
2/ finansowanie dyscyplin olimpijskich Koncentrowałoby się na wsparciu dyscyplin niszowych- mało sprofesjonalizowanych i rozwijanych w kilku krajach świata: takich jak szermierka, łucznictwo, strzelectwo, badminton, wioślarstwo, kajakarstwo, kajakarstwo górskie, podnoszenie ciężarów, boks amatorski olimpijski, zapasy, judo, hokej na trawie, piłka wodna, skoki do wody itp. A z dyscyplin z dyscyplin zimowych np. curling, snowboard czy łyżwiarstwo szybkie. System finansowy polegałby na opłacaniu stypendium dla sportowców oraz trenerów mistrzów świata i olimpijskich z innych krajów. Stypendium przyznawane byłoby na okres jednego roku. Wynosiłoby 4 tys. zł dla 20 najlepszych sportowców, a jeśli dana dyscyplina składałaby się z więcej niż jednej kategorii lub konkurencji- stypendium otrzymywałoby 20 sportowców każdej kategorii lub konkurencji. 20 stypendystów wybieranych byłoby w następujący sposób: 16 sportowców wyłanianych byłoby z mistrzostw Polski, a 4 z odrębnych zawodów przeznaczonych dla sportowców nie finansowanych. Podział ma za zadanie wyrównanie szans treningowych obu grup. Poza stypendium, sportowcom zapewniona byłaby również pełna infrastruktura sportowa do trenigów (sprzęt, miejsce). Nowy system finansowania, jeszcze większy nacisk kładłby na pozyskiwanie trenerów. Związki sportowe miałyby obowiązek podpisywania umów ze wszystkimi najlepszymi trenerami danej dyscypliny. Honorarium zatrudnionych najlepszych trenerów (Mistrzów Świata i Olimpijskich) opłacane byłoby w całości z budżetu państwa. Oprócz przeznaczenia większej kasy dla trenerów oraz na przygotowanie sportowe zawodników, podwyższona zostałaby także nagroda za medale oraz emerytura sportowa. Nagroda za zloty medal olimpijski wynosiłaby 1 mln zł, srebrny- 500 tys. zł, brązowy- 300 tys. zł. Poza medalistami olimpijskimi, nagroda objęci zostaliby również medaliści mistrzostw świata i Europy. Nagrody za medale mistrzostw świata: zloty- 500 tys. zł, srebrny- 300 tys. zł, brązowy- 100 tys. zł. Medale mistrzostw Europy warte byłyby: 300 tys. zł (złoto), 100 tys. zł (srebro), 50 tys. zł (brąz). Emerytura sportowa przysługiwałaby natomiast wyłącznie medalistom olimpijskim: złotym- 20 tys. zł/mies, srebrnym- 10 tys. zł/mies, brązowym- 5 tys. zł/mies.
1/ finansowanie transferów klubów piłkarskich Ekstraklasa zostanie zmniejszona do 8 drużyn. Każda drużyna dysponowałaby rocznym kapitałem transferowym w wysokości 1 mld zł, składającym się z dwóch części: 500 mln zł na transfery piłkarskie i 500 mln zł na wynagrodzenia dla piłkarzy. Niewykorzystane środki przechodziłyby na następny sezon. Natomiast zespół spadający z ligi, nie wydana kasę oddawałby klubowi, który uzyskał awans do Ekstraklasy. Dzięki 8 mld zł rocznie datacji budżetowej na transfery polskie kluby stałyby się najlepsze na świecie.
2/ finansowanie dyscyplin olimpijskich Koncentrowałoby się na wsparciu dyscyplin niszowych- mało sprofesjonalizowanych i rozwijanych w kilku krajach świata: takich jak szermierka, łucznictwo, strzelectwo, badminton, wioślarstwo, kajakarstwo, kajakarstwo górskie, podnoszenie ciężarów, boks amatorski olimpijski, zapasy, judo, hokej na trawie, piłka wodna, skoki do wody itp. A z dyscyplin z dyscyplin zimowych np. curling, snowboard czy łyżwiarstwo szybkie. System finansowy polegałby na opłacaniu stypendium dla sportowców oraz trenerów mistrzów świata i olimpijskich z innych krajów. Stypendium przyznawane byłoby na okres jednego roku. Wynosiłoby 4 tys. zł dla 20 najlepszych sportowców, a jeśli dana dyscyplina składałaby się z więcej niż jednej kategorii lub konkurencji- stypendium otrzymywałoby 20 sportowców każdej kategorii lub konkurencji. 20 stypendystów wybieranych byłoby w następujący sposób: 16 sportowców wyłanianych byłoby z mistrzostw Polski, a 4 z odrębnych zawodów przeznaczonych dla sportowców nie finansowanych. Podział ma za zadanie wyrównanie szans treningowych obu grup. Poza stypendium, sportowcom zapewniona byłaby również pełna infrastruktura sportowa do trenigów (sprzęt, miejsce). Nowy system finansowania, jeszcze większy nacisk kładłby na pozyskiwanie trenerów. Związki sportowe miałyby obowiązek podpisywania umów ze wszystkimi najlepszymi trenerami danej dyscypliny. Honorarium zatrudnionych najlepszych trenerów (Mistrzów Świata i Olimpijskich) opłacane byłoby w całości z budżetu państwa. Oprócz przeznaczenia większej kasy dla trenerów oraz na przygotowanie sportowe zawodników, podwyższona zostałaby także nagroda za medale oraz emerytura sportowa. Nagroda za zloty medal olimpijski wynosiłaby 1 mln zł, srebrny- 500 tys. zł, brązowy- 300 tys. zł. Poza medalistami olimpijskimi, nagroda objęci zostaliby również medaliści mistrzostw świata i Europy. Nagrody za medale mistrzostw świata: zloty- 500 tys. zł, srebrny- 300 tys. zł, brązowy- 100 tys. zł. Medale mistrzostw Europy warte byłyby: 300 tys. zł (złoto), 100 tys. zł (srebro), 50 tys. zł (brąz). Emerytura sportowa przysługiwałaby natomiast wyłącznie medalistom olimpijskim: złotym- 20 tys. zł/mies, srebrnym- 10 tys. zł/mies, brązowym- 5 tys. zł/mies.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz